நிலத்தில் விலகிக்கிடக்கின்றோம்.
நமக்கிடையேயுள்ள தூரம்
பிரிப்பதற்கும் இணைப்பதற்கும்.

வளைவுகளும் நேர்களுமாகப் பாதைகளைக் கொண்டிருப்போம்.
பல்லாயிரங் கைகளைப் பற்றிப்பிடித்தவர்களாகப் பயணிக்கின்றோம்.
குறுக்கே இணைப்புகள்
விலகலின் தொடுகைகள்.

கைகளைப் பிணைத்தவர்களாக
எப்போதும் சமாந்தரங்களில் நீளச்சென்று
பயணங்களின் இலக்குகளைச் சுமத்தலும்
விலகிச் சிறு தூரத்திற் கிடத்தலும்
நெருப்பில் உருகி வளைந்து                                                                               இரும்புத் தண்டவாளங்களாயிருக்கும்
எம் இயல்பே.

தீர்ந்திடாத போதினிலே

கடலாயிருந்தால்
சிப்பிக்குள் ஒழித்து வைத்த மழைத்துளியாய்
நேசத்தை மறைப்பேன்.

இலையுதிர்கால மரமாயிருப்பின்
காற்றில் உதிர்த்து
மக்கிடச் செய்வேன்.

இல்லையொரு சூனியக்காரியாயிருப்பின்
ஒற்றைப்பெரு விரலிலோ
உச்சி மயிர்க் கற்றையிலோ
சேமித்து காவலிருப்பேன்.

காற்றாய் மரமாய் மலராய் நானில்லை
காதலும் காமமுமாகக் கனவுகளைப் புனைந்து
பிதற்றும்
தந்திரமறியாத் தாகியிவள்.

தர்மினி

Advertisements