img-thing

எனக்குச் சொல்லத் தெரியாத பெயரந்த மரத்துக்கு.

மழை பெய்யும் பெய்யும்…

மண்ணும் தருவும்- குருவியும் கூடும் அங்கே காத்துக்கிடக்கின்றன.

வெளுப்பும் நீலமும் சுருட்டிய வானம் செம்மஞ்சள் திரையை விரிக்கிறது.

அவளொருத்தி கீறிய படம் போல வெம்மை படர்ந்த கடுதாசியை விரித்து வைத்தது நேரம்.

வெப்பத்துகள்கள் ஒட்டிய காற்று வீசி அதை உதிர்க்கவுமில்லை.

மிச்சமாய் காலில் அறுபட்ட கயிறொன்று.
கருங்குருவியும்
காற்றுச்சிலும்பி  அடித்துச் சருகொன்று அருகாகப் பறந்து வருமென்று காத்திருக்கிறது.

வெடித்த நிலமெல்லாம் விட்ட மூச்சு நெருப்புச் செட்டைகளாகின்றன
கூடொன்று   தெரிகிறதா?
உள்ளிருந்து செக்கல் பொழுதில் தீனமாய் ஓர் உயிர் முனகும் குரலில் பாட
ஒரு பாம்பு, சிறுபூச்சி நிமிர்ந்து பார்த்து ஊர்ந்து மறைகின்றன.

கூரில்லாச் சொண்டதற்கு
நினைவுக் கங்குகள் மனமூலையில் அனல் மூண்டு தகிக்கின்றன
நெருப்பு இதழ்களாக  இறகுகள் விழுந்து அலைகின்றன.
அடிமரம், உதிரும் மிகுதி வார்த்தைகளின் குவியலைச் சுமக்கிறது

-தர்மினி

Advertisements