amrutha
-தர்மினி-
பேரிரைச்சல்…
அலைகளை என்ன செய்யலாம்?
கரையில் நின்றபடி பார்க்கிறேன்.
தோணியொன்றும் காணவில்லை.
கடல் நடுவில்
குதித்து விழுகிறது ஒரு மீன்
2.
வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாததை
எழுதச்செய்கின்றன
விம்மும் உதடுகள்.
முளாசி எரிகின்றது
தோல்.
நெற்றிக்கும்
பாதங்களுக்குமிடையில்
காகங்களின்  நிழல்கள் விளையாடுகின்றன.
அங்கிருந்து நீளும்
உங்கள் விரல்களில்
நதி பெருகுகின்றது.
அத்தொடுகையைப் பற்ற முடியாத தழல்கள்
உயிர் தீரும்வரை
நடனமாடிக் களிக்கின்றன.
3.
நான்
கதையொன்று சொல்ல ஆரம்பித்தால்
தொடங்குகிறது

உங்கள் இரவு.

நான்
கனவொன்றை நெய்யத் தொடங்க
முடிகிறது

உங்கள் இரவு.

விடிந்த பின்
நிர்வாணங்களைப் போர்த்திவிட்டு
நடக்கிறது

நாள்.

இருளும் ஒளியுமாக
நேரமும்
கிழக்கும் மேற்குமாக
துாரமும்
சந்திக்கும் நாளொன்றில்
இரவு தீராது.
4.
அய்யோ!
இவ்வரிகள் அழிபட்டே போகின்றன.
இவ்வளவு நாட்களாக
எவ்வளவு அருமையான வாக்கியங்களை எழுதினோம்.
கனவுகளை நடித்துப் பார்த்தோம்.
விதவிதமாக புதுப்புதுப் பெயர்களை எழுதிப் பார்த்தோம்.
செதுக்கிய பள்ளங்களிலிருந்து தேன் வடிகிறது.
காற்று உலர்த்திய வார்த்தைகள்
பறந்து செல்கின்றன.
அறைக்குள் இருக்கும் தனிமையோ…
பேசிக் கொண்டிருக்காத போதும்
நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
5.
கருப்பாடை தேய நடந்து போகிறது இவ்வுரு
வளர்ந்தபடி
வார்த்தைகளைச் சிதறியபடி
அது
வருவதை நின்று திரும்பிப்பார்த்தால்
என்னுள் ஒளிந்து
மறுபடி பின்னால்….
நிறுத்த முடியாத கதைகளைச் சொன்னபடி
வளர்ந்தபடி
நடை நடந்து பின் வருகிறது
இன்னொரு உரு.
நன்றி : அம்ருதா (யூன் 2016)
Advertisements