download‘முன்பொரு காலத்தில் மரியா எனும் விலைமகள் ஒருத்தி இருந்தாள்’என்ற முதல் வரியுடன் நாவல் ஆரம்பமாகிறது. ஆம், இது மரியா என்ற 23 வயதுப் பெண் தன் பதின்பருவ நினைவுகளாகவும் பாலியற் தொழிலில் ஈடுபடவேண்டிய சூழ்நிலைகள், அதற்கான மனப்போராட்டம், இயல்பாக அதையாரு தொழிலாக ஏற்றுக்கொண்ட மனநிலை போன்றவற்றைக் குறிப்புகளாகவும் எம்முடனான உரையாடலாகவும் சொல்லிக் கொண்டு போகும் நாவல். பாவ்லோ கொய்லாவிற்கு 1997ல் கிடைத்த கையெழுத்துப் பிரதி அப்பெண்ணின் வாழ்வின் பதிவுகள், மரியாவுடனான உரையாடல் மற்றும் இக்கையெழுத்துப் பிரதியையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு புகழ்பெற்ற பிரேஸில் நாவலாசிரியரான Paulo Coelho எழுதியது ‘பதினொரு நிமிடங்கள்’நாவல்.

நாம் பாலியல் வேறுபாடுகளை அறியாத குழந்தைகளாக விளையாடித்திரிந்த காலமொன்று உண்டு. பின்னொரு வயதில் நம் உடலை உற்றுக் கவனிக்கத் தொடங்குகின்றோம். நம்மைக் கவரும் மற்றைய பாலினத்தைப் பற்றிய இரகசியங்கள் எவையென யோசிக்கத் தொடங்குகின்றோம். முதலில் மாசற்ற காதலாக அது நம்மை ஈர்க்கும். மனவுணர்வுகள் மட்டுமே போதுமென்றும் உடல்கள் காதலுக்கு அப்பாற்பட்டவையென்றும் தோன்றும். ஒருவர் நம்மைக் கவனிக்கின்றார்.நாம் சிறப்பான நபராக இருக்கின்றோம். அப்போது சொற்களும் பார்வைகளும் இன்பத்தைத் துாண்டப் போதுமானவையாக இருக்கின்றன. பிறகொரு பொழுதில் வார்த்தைகள்-தீண்டல்கள்-முத்தங்கள்-தாண்டிப் பாலுறவு என்ற நிலை இருவரிடையில் ஏற்படும் போது இவ்வுலகமே இந்தப் பதினொரு நிமிடங்களுக்காகத் தான் இயங்குகிறது போல் எனக் கேள்வி ஏற்படும்.

11 வயதில் மாசற்ற காதலுற்ற மரியாவின் கதை. அவரொரு பாலியற் தொழிலாளியாகி வாழ்வு பாலின்பம் பற்றிய குழப்பங்களும் கேள்விகளும் அவற்றுக்கான விடைகளை அறிந்து அதிலிருந்து மீளும் உறுதியானவராக 23 வயதில் ஒரு நாவலுக்குரிய வாழ்க்கையைக் கடந்து அமைதியான வாழ்வொன்றைக் கண்டு கொள்கின்றார்.

15 வது வயதில் முத்தமிடுவது பற்றியும் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகக் காதலானது துயரத்துக்கான காரணங்களில் ஒன்றெனவும் அறிந்து கொண்டதோடு மூன்றாவதாகத் தற்செயலாகச் சுய இன்பம் பற்றியும் அறிந்து கொண்டாள்.

19 வயதில் ஆடையகம் ஒன்றில் பணிபுரியத் தொடங்கிய மரியா சேமித்த பணத்தில் ரியோ டி ஜெனிரோவிற்கு தனியாகப் பயணமாகிறாள். அங்கே சுவிஸ்நாட்டவனொருவன் வேலையொன்று இருக்கிறது என்பதன் பின்னிருக்கும் வளமான வாழ்வொன்றை நம்பி -பெற்றோருக்கு நல்ல வீடும் ஒரு பண்ணையும் தன்னால் உழைத்து வழங்க முடியுமென்ற நம்பிக்கையோடு பயணிக்கிறார் மரியா.

ஜெனிவாவில் இரவுவிடுதியில் நடனமாடும் வேலை. பிரேஸில் நாட்டைச் சேர்ந்த சக தொழிலாளி விவியன்‘சாகசம்-பணம்-கணவன் இந்த மூன்றில் ஒன்றைத் தானே தேடி வந்திருக்கிறாய்?’ என்று முதல் நாளே மரியாவை நோக்கிக் கேட்கிறார். இம்மூன்றும் எதிர்பார்த்ததைப்போல அப்பெண்களால் சாதிக்க முடியாமல் போவதற்கான சாத்தியங்களைச் சொல்லி மரியா செய்த ஒப்பந்தமும் அந்தப் பயணக்கடன் தீரவும் ஒரு வருடமாவது வேலை செய்தாலொழிய இதிலிருந்து மீள முடியாதென்ற உண்மை மரியாவைச் சோர்வடையச் செய்கின்றது. ஆனாலும்பகற்பொழுதுகளில் ஃபிரெஞ் வகுப்புக்குச் செல்வதும் நுால் நிலையம் சென்று ‘குட்டி இளவரசன்’ புத்தகத்தை எடுத்து வந்து படிக்கத் தொடங்குவதும் நாட்குறிப்புகளை எழுதுவதுமாக இயல்பிலேயே அறிவுத்தேடலும் சாதுரியமும் மிக்க பெண்ணான மரியா,அந்நியமான அந்நாட்டின் சூழலை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கிவிடுகின்றார். ஃபிரெஞ் வகுப்பில் சந்தித்த அரபுநாட்டுக்காரரின் மீதான காதலில் ஓரிரவு மலையொன்றுக் சென்று வந்ததோடு இரவு விடுதி நடனப்பணி முடிவுக்கு வந்தது.வேலையால் நிறுத்தப்படுகின்றார் மரியா.

ஓர் இரவுக்கு ஆயிரம் ஃபிராங் தந்த மனிதன். மற்றொரு இரவு விடுதி. ஒரு பண்ணை வாங்குவதற்காக இன்னுங் கொஞ்சம் உழைக்கலாம் என்றால் என்ன? ‘இழப்பதற்கு எதுவும் இல்லையென்பதால் அவள் இதில் ஈடுபடுகின்றாள். ஏனெனில் அவள் வாழ்க்கை தொடர்ந்த அனுதின ஏமாற்றங்களைக் கொண்டது’.
ஆயினும், மரியா தன் நாட்குறிப்பேட்டின் பக்கங்களுடன் அவற்றைப் பகிர்ந்து கொண்டார். பணத்திற்கான இவ்வேலை புதிதாக எதையும் தரவில்லை. வெறுமனே கால்களை அகட்டுவதாகவும் ஆணுறை பயன்படுத்தும்படி கேட்பதாகவும் கொஞ்சம் டிப்ஸ் அதிகமாகக் கிடைக்குமென கொஞ்சம் முனகுவதாகவும் கடைசியில் ஒரு குளியல் போடும் விதமாகவும் இருந்தது.

புத்தகத்தின் ஓர் அத்தியாயத்தில் தான் தலைப்புக்கான காரணம் பதினொரு நிமிடங்கள் பற்றி ஓர் உரையாடல் ,‘ ஓர் இரவுக்கா?எங்கே சொல் மரியா,நீ மிகைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறாய்.இது உண்மையில் நாற்பத்து ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டுமே.உடைகளைக் களைவது,ப்ரியத்தை வெளிக்காட்டும் போலியான பாவனைகளைச் செய்வது,சற்று நேரம் உரையாடுவது,மீண்டும் ஆடை அணிவது இவற்றுக்காகும் நேரத்தை விட்டுவிட்டால் உண்மையில் பாலுறவுக்கு ஆகும் நேரம் பதினொரு நிமிடங்களே.

download (13)
இருபத்தி நான்கு மணிநேரங்கொண்ட ஒரு நாளில், இந்தப் பதினொரு நிமிடங்களுக்காகவே எவரொருவரும் திருமணம் செய்து கொள்கின்றனர். குடும்பம் நடத்துகின்றனர்.வீறிடும் குழந்தைகளைச் சகித்துக்கொண்டு, வீட்டுக்குத் தாமதமாக வருவதற்குப் பைத்தியக்காரத்தனமான சாக்குகளை யோசித்தபடி, நுாற்றுக்கணக்கான இதர பெண்களைக் கடைக்கண் பார்வை பார்த்து அவர்களுடன் ஜெனிவா ஏரியைச் சுற்றி வர விரும்பியபடி…இந்தச் சமூகத்தில் ஏதோ பெரிய தவறு இருக்கவேண்டும். அது செய்தித் தாள்கள் கூறுவது போல அமோசன் மழைக்காடுகள் அழிவோ,ஓஸோன் அடுக்கில் ஏற்படும் சேதமோ,பண்டாக் கரடிகள் மரணமோ,சிகரெட்டுகளொ,புற்றுநோய் உண்டாக்கும் உணவுகளொ அல்லது சிறைச்சாலை நிலவரங்களோ இல்லை.’

அது முக்கியமாக அவள் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தொழில் சார்ந்தது தான் : பாலுறவு.
மரியாவைப் பார்த்து, உங்களது ‘பிரத்தியேக ஒளி’ ஓவியமாக்கச் சொல்கின்றது என்ற ஓவியன் ‘நீரினுள் கல்லொன்றை எறிந்தான்.கல் விழுந்த இடத்தில் சிறிய வட்டங்கள் தோன்றி, பெரிதாகியபடியே சென்று,தற்செயலாக அங்கே சென்று கொண்டிருந்த கூழாங்கல்லுடன் சம்பந்தம் ஏதுமில்லாத வாத்தொன்றைச் சென்று தொட்டன. அந்த எதிர்பாராத அலையைக் கண்டு பயப்பிடாமல் வாத்து அதனுடன் விளையாடத் தீர்மானித்தது.’

மரியா, ஒரு பாலியற்தொழலாளி என்பதை அறிந்திருந்த ஓவியன் ரால்ப் ஹார்ட் வாடிக்கையாளனாக மீண்டும் சந்திக்கின்றான். ஒருவரது ஆன்மா மற்றவரைத் தீண்டுகின்றது. தனது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட காதலை மரியா உணர்கின்றார். மனதைத் தீண்டும் உடல் தான் காதலின் ஊற்று. வெறும் உடல்களால் மனதை வெல்லமுடியுமா?

90 நாட்களில் நாடு திரும்பவேண்டும். தொடர்ந்து உழைத்துச் சேமித்து ஒரு பண்ணையை தன் ஊரில் வாங்கும் திட்டம் ஒரு பக்கம்.மறுபுறம் காதலின் உணர்வுகளைக் கடக்க முடியாத பெண்ணின் இதயமாக மரியாவின் நாட்குறிப்பு சுயவிசாரணைகளைச் செய்கின்றது.

‘உங்களால் மற்றொருவரை உடைமையாக்கிக் கொள்ள முடியுமென நினைப்பது அர்த்தமற்றதென,வாழ்க்கை அவளுக்குக் கற்பித்திருந்த போதும், பொறாமையாக உணர்வது இயல்பானதே.அப்படி உடைமையாக்கிக் கொள்ள முடியுமென நம்பும் எவரும் தம்மையே ஏய்த்துக்கொள்கிறார்கள்.’
‘உறுதியான காதல் ,தனது பலவீனத்தையும்வெளிக்காட்டும் காதலாகும்…’ என்று தன்னை ஆட்கொண்ட காதல் பணத்துக்காக மேற்கொள்ளும் உறவுகளினின்று எவ்விதம் வேறுபடுகின்றது என்ற கேள்விகளை எழுப்புகின்றார்.காரணங்களை-மனித மனங்கள் பற்றிய குறுக்கறுப்புகளைச் செய்கின்றார்.
‘என் வாடிக்கையாளர்கள் நினைப்பதற்கு மாறாக ,பாலுறவை அனைத்து நேரமும் மேற்கொள்ள முடியாது.நம் அனைவருள்ளும் ஒரு கடிகாரம் இருக்கிறது.நாம் காதல் செய்யவேண்டுமானால் இரு கடிகாரங்களின் முட்களும் ஒரே சமயத்தில் ஒரே நேரத்தைக் காட்டவேண்டும்.அது தினமும் நிகழாது.நீங்கள் மற்றவரை நேசித்தால் ,நலமாக உணர்வதற்காக நீங்கள் பாலுறவைச் சார்ந்து இருக்கமாட்டீர்கள்.’ என்கிறார்.

ஆயினும், மரியாவுக்குச் சவுக்கால் அடித்து இன்பங்காணும் வாடிக்கையாளன் கொடுத்த வலியை பரவசமாய் உணர்த்தியது எது? அதுநாள் வரை அனுபவிக்காத உணர்வாக அப்பரவசத்தீண்டலை செய்தது ஒரு சவுக்கின் நுனியா?அல்லது வலிகளை-துன்பங்களை விரும்பி ஏற்கும் இரசிக்கும் மனமா?வலி , வேதனை ,சாடிசம் மற்றும் மாசோயிசத்துக்குள் அவருக்கு ஏற்பட்டவை உடலின் இன்பமா?தன்னை வருத்தும் ஒரு பெண்ணின் துயரங்களை விழுங்கிவிட்ட அனுபவமா? குளிர் காலத்தில் வெறுங்காலுடன் அவளை நடக்கச் செய்த காதலன் சொல்கின்றான்‘ நேற்று நீ வலியை அனுபவப்பட்டாய்,அத்தோடு அது இன்பத்துக்கு இட்டுச் செல்லும் என்று கண்டு பிடித்தாய்,இன்றும் நீ வலியை அனுபவப்பட்டாய் ,அமைதியைக் கண்டு கொண்டாய்,அதனால் தான் நான் உன்னிடம் சொல்கிறேன்,அதற்குப் பழகிப்போகாதே.ஏனெனில் ஒரு பழக்கத்துக்கு அடிமையாவது ரொம்ப எளிது.அது மிகவும் வலிமையான போதை. நம் தினசரி வாழ்வில் ,வெளித் தெரியாத துயரங்களில், நாம் செய்யும் தியாகங்களில்,நமது கனவுகள் அழிந்து போனதற்கு காதலைக் குறை கூறுவதில் வேதனை இருக்கிறது.வலி அதன் உண்மை முகத்தைக் காட்டும் போது, அச்சுறுத்துவதாக இருக்கும். ஆனால் தன்னல மறுப்பாகவோ, தியாகமாகவோ, கோழைத்தனமாகவோ மாறுவேடத்தில் வரும் போது மிகவும் வசீகரமானதாக இருக்கும். எவ்வளவு தான் நாம் அதனை நிராகரித்தாலும் மனிதர்களாகிய நாம் வலியுடன் இருப்பதற்கு அதனுடன் சரசமாடுவதற்கு அதனை நம் வாழ்வின் ஓர் அம்சமாக ஆக்கிக் கொள்வதற்கு ஏதாவதொரு வழியைக் கண்டுபிடித்துக் கொள்கிறோம்.’

பிரேஸிலுக்குத் திரும்பிச் செல்வதற்கு முன்னர்,பண்ணை நிர்வாகம் குறித்துப் படிக்கவென இரவல் வாங்கிய புத்தகத்தைக் கொடுப்பதற்காக நுாலகம் சென்ற மரியாவிடம் தோழியாகிவிட்ட நுாலகர், மரியா முதன் முதலாக வந்த போது ஒரு பாலியல் தொழிலாளியாகத் தான் அறிய வேண்டியவைகளுக்கு ஏதும் புத்தகம் இருக்கின்றதா எனக் கேட்டதை நினைவு படுத்துகின்றார். இதோ அந்தப் புத்தகங்களை அடுக்கி வைத்திருக்கின்றோம் என்கிறார். அப்போது அப்பெண்கள் இருவரிடையில் உரையாடல் நிகழ்கின்றது. நுாலகர் கேட்கின்றார், உனக்குத் தெரியுமா ‘கிளிட்டோரிஸ்’ சமீபத்தில் தான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 1559 ல் தான் ரியால்டோ கொலம்போ எனும் மருத்துவர் ‘டி ரி அனாடமிகா’எனும் தலைப்பில் புத்தகம் ஒன்றை வெளியிட்ட பிறகு தான் கிளிட்டோரிஸ் அதிகாரபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்ற தகவலைச் சொல்லி, சில ஆப்பிரிக்கப் பழங்குடியினரால் இதை நீக்கும் வழக்கம் இப்போதும் இருப்பதைப் படிக்கிறோம், அது பெண்களுக்கான பாலுறவு இன்ப உரிமையை மறுத்துவருவது தான் என்கிறார்.

19 ம் நுாற்றாண்டில் ஐரோப்பியாவிலும் கூட பெண்ணுடலில் இருக்கும் முக்கியத்துவமற்ற பகுதியாகக் கருதப்பட்டு நரம்புத் தளர்ச்சி, வலிப்பு, மலட்டுத்தன்மை மற்றும் பாலுறவில் அதீத ஈடுபாடு போன்றவற்றுக்குக் காரணமென்று நம்பி அறுவைச் சிகிச்சை மூலம் நீக்கப்பட்டதும் நடைபெற்றதுதான் எனப் பெண்கள் அவர்களது இன்பத்துய்ப்புக்கான உடலின் மெல்லிய ஒரு பாகத்தை நீக்குவதில் ஆண்மையச் சமூகம் எவ்வாறு முனைப்பாயிருந்தது என்றும் நம்மைச் சிந்திக்கச் செய்யும் உரையாடலாக அது நீள்கின்றது. ஓர் ஆணால் பெண்ணுக்கு வழங்க முடியாத பரவச அனுபவத்தை பெண்ணே தன்னுடலில் கண்டுணர முடியும் என்ற அறிதலை அவர்கள் தம் வாழ்வின் உதாரணங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கின்றனர். பெண் மனதை-உடலைப் பற்றிய புரிதலின்றி ஆண்கள் தங்களது சுயத்தை மட்டுமே முன் வைப்பவர்களாக காதலிலும் காமத்திலும் இருக்கின்றனர்.

பெண்கள் தம் உடலை அறியாதவர்களாகவே வளர்வதும் வளர்க்கப்படுவதுமாகத் தான் இருக்கின்றனர். அவர்கள் தம் உடல் பற்றிப் பேசுவதும் எழுதுவதும் கூட அதிர்ச்சியாகவே பலருக்கும் இருக்கின்றது. இன்றும் இலங்கை உட்பட சில நாடுகளில் குழுக்களாக மூடிய அறைக்குள் பிளேட்டுகளால் அறுத்து நடக்கும் இக்கொடுமை நிறுத்தப்படவேண்டியது. பெண்ணுறுப்பின் உணர்வரும்பின் துண்டிப்பு என்பது காது குத்துவதைப் போலவோ அல்லது ஆபிரிக்க சில இனக்குழுக்களுக்கிடையில் தம் அடையாளங்களுக்காக முகங்களில் கீறல்களைச் செய்வதைப் போலவோ இல்லை. சில துளிகள் இரத்தம் மட்டுமே அங்கு சிந்தப்படுவதில்லை. அது அவளது பாலின்ப உரிமையை மறுக்கும் வன்செயல் தான் இது. ஏன் எதற்கு எனக் கேட்காமல் பழகிப்போய்விட்ட பல சடங்குகளைப் போல, மூடநம்பிக்கைகளைப் போல மறுக்க வேண்டிய சடங்கு அது என்ற புரிதல் இன்றும் கூட அவசியமாயிருக்கின்றது. தானொரு பெண்ணாக இயல்பான உணர்வுகளோடு தன்னுடல் பற்றிய புரிதலுக்கு முன்பாகவே அதற்கான உரிமை மறுக்கப்படும் செயல் தான் இது.

மரியா என்ற இக்கதாபாத்திரம் திரும்பி வந்து துணைவரும் இரு பெண் குழந்தைகளுமாக சுவிஸ் லுாசன் நகரில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பெண் என பாவ்லோ கொய்லோ தன் பின்னுரையில் முடித்திருப்பது, அந்தரித்த படி இதை வாசித்தவர்களுக்கு ஆறுதல் தான். அவர் விரும்பாமல் தள்ளிவிடப்பட்ட சூழ்நிலையிலிருந்து தப்பிவிட்ட உறுதிநிறைந்த பெண்ணாக, காதலும் வாழ்வைத் தேடுதலும் – வலி , பணம்,பாலியற்தொழிலில் பண்டமான பெண்கள், அவர்களை விலை கொடுத்துக் கொடுமை செய்யும் ஆண்கள், மனிதர்களின் உணர்வுகளுமாகத் நிரப்பியபடியிருந்த மரியாவின் கையெழுத்துப் பிரதியின் சாரம் ஒரு நாவலாகி மனிதர்களை விசாரணை செய்கின்றது.

‘நான் இரண்டு பெண்களாக இருக்கிறேன்.ஒருத்தி அனைத்து இன்பங்களும், வாழ்க்கை எனக்களிக்கும் காதலும் சாகசமும் வேண்டுமென விரும்புகிறாள். இன்னொருத்தியோ பழக்கத்துக்கும், குடும்பவாழ்க்கை, திட்டமிட்டுச் சாதிக்க வேண்டிய விஷயங்களுக்கும் அடிமையாய் இருக்க விரும்புகிறாள். இருவரும் ஒரே உடலில் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டபடி இருக்கின்றனர்’ என்ற வரிகள் மரியாவிற்கானதல்ல. ஒவ்வொரு பெண்ணும் இவரின் எழுத்துகளில் தம்மைக் காணக்கூடும்.அதற்கு மரியா போல் நம்மிடம் நாமே உண்மையானவர்களாய் சுயவிசாரணை செய்யாமல் இதைக் கண்டுணர முடியாது.

தர்மினி


தமிழில் : க. சுப்பிரமணியன்
எதிர் வெளியீடு
விலை 220 ரூபாய்

நன்றி : http://malaigal.com இதழ் 121

Advertisements